Өчигдөр гэнэт байж байгаад ямар нэгэн юм хиймээр санагдав. Би хааяа нэг зүгээр байж чадахгүй нэг юм хийж, сандаажил байж санаа амардаг болохоор хийнэ гэснээрээ хийхээр гэрээ баахан онгичлоо. Хөшигний материалаас үлдсэн өөдөс, гэрлийн чийдэнг бүрсэн алга дарам торго оллоо. Яг юу хийхээ мэдэхгүй баахан эргэлзлээ. Тэгэж байгаад дээр үеийн оросын гэр ахуйн тухай бүх юмтай ээжийн хуучин номноос харж байгаад нэг даашинз хийхээр болов. Уулна хүүдээ өмд ч юмуу цамц ч юмуу өөр юм хийе гэсэн боловч торгоны өөдөс минь хүрсэнгүй. Харин миний нэрийг өгсөн ахынхаа бяцхан охинд даашинз урлахаар суулаа.Эгчтэйгээ хамт эсгүүр гаргаж хайчилж суугаад хэдэн өөдсөө бариж үзсэн ч яав ч олигтой юм болох шинжгүй ээ. За яахав гэж бодоод л хийнэ гэснээрээ суулаа. Эгчээрээ заалгаж байгаад л торгоо энд тэнд нь зүүж байгаад л бас торон хөшигний өөдсөөр цацаг оёж суув. Би тийм уран хүн биш л дээ. Юмыг л далий муруй оёно. Зүгээр л хаяа юм хийх дуртайгаас цаашгүй. Өөртөө муруй сарий даашинз оёж хүүдээ хэдэн живх хийснээс цаашгүй. Ур байхгүй оёдолчин гэхий муу даа. Даашинз маань алхам бүр урагшилсаар л. Харин гайхалтай нь даашинз минь алхам бүрт л хөөрхөн болсоор байв. Хэдэн удаа буруу оёж, ханзалж, муруй оёсноо засах гэж индүүдсээр бараг л 5-н цаг болов. 5-н цагийн дараа даашинз маань үйлдвэрийн тэр дундаа оросын хөөрхөн даашинзнуудтай яг адилхан эгдүүтэй юм боллоо. Хараад нүдэндээ ч итгэсэнгүй. Жоохон хүүхдийнх болохоор бүүр ч эгдүүтэй харагдана. Гэнэт ийм хөөрхөн даашинзаа хэнд ч өгмөөргүй санагдлаа. Өөрөө охинтой болоод охиндоо өмсгөмөөр ч юм шиг. Тэр болтлоо хэдэн жилээр ч хамаагүй хадгаламаар санагдав. Зүгээр л өөрийнхөө урласан даашинз хөөрхөн болсон болохоор л хэнд ч өгмөөргүй санагдлаа.
Сонин юм шүү хүний шунал гэдэг. Муухай болсон бол хүнд өгч болоод харин гоё болохоор нь хадгалж, хэзээ нэгэн өдөр охинтой болоод өмсүүлнэ гэж бодоол. Ингэж бодсоныхоо дараа би өөрөө өөрөөсөө ичлээ. Яг үнэндээ анхан бариж үзсэн хэдэн өөдөс давуу маань олигтой юм болохгүй юм шиг харагдсан болоод л айлын хүүхдэд юм оёсон ч юм шиг. Хөөрхөн юм болохыг нь мэдсэн бол тэгэж оёхгүй байсан ч юм шиг санагдлаа. Хүн гэдэг муухай юмаа. Тэд наанаа хичнээн сайхан сэтгэл гаргаж байгаа мэт харагдсан ч цаанаа бүх л сайхан зүйлийг өөртөө авч үлдэх гэсэн шуналтай байдаг байх даа гэсэн бодол төрлөө. Бодлоосоо өөрөө ичлээ. Зүгээр л өөрөө хийсэн анхны даашинзаа хэн нэгэн хүнд өгөөд л сураггүй алга болоосой гэж ч хүсээгүй ч байж болох юм. Ингэж зөвтгөж ч үзлээ. Даашинзаа харж хэсэг зуур бодолхийлэв. Тэгээд ийм хөөрхөн зүйлийг эгдүүтэй хөөрхөн охин өмсөөд инээж баярлаж байвал гоё юм даа. Чемоданд хийж хадгалаад дэмий л хоосон даашинз гэж бодлоо. Ингээд л анх зориулж оёсон эзэнд нь өгч явуулахаар боллоо. Боож тавиад хүнд өгөөд явууллаа. Хөөрхөн охинд гоё харагдана даа гэж бодсон ч цаанаа л нэг аваад үлдмээр санагдсан хэвээрээ л. Сонин юм шүү хүний шунал гэдэг.